Fisheclectic - Blisko

Mała dziewczynka trafia na strych starego domu. Przezwyciężając strach, stopniowo odkrywa tajemnicę miejsca. Fabularny teledysk bez udziału artystów przed kamerą.

scenariusz i reżyseria:Michał Bernardyn
obsada:Jagoda Pietrzyk-Nowicka
scenografia:Bajka Tworek
utwór:Fisheclectic - Blisko
muzyka:Joanna i Łukasz Kupczyńscy
as. reżysera:Daniel Pikuła
dźwięk:Wojtek Skotak
fotosy:Maciej Zapiór
kierownictwo produkcji:Andrzej Robak
produkcja:soul seed media

CASE STUDY

Blisko — teledysk fabularny bez artysty przed kamerą

„Blisko” zespołu Fisheclectic zrealizowaliśmy jako samodzielną, krótką historię fabularną. W teledysku nie pojawiają się wykonawcy — całą opowieść prowadzi młoda bohaterka odkrywająca tajemniczą przestrzeń starego strychu. Zależało nam na stworzeniu filmu, który funkcjonuje nie tylko jako ilustracja utworu, ale również jako osobna, nastrojowa historia.

Teledysk jak krótki film fabularny

Zamiast klasycznego performance'u zbudowaliśmy narrację wokół jednej bohaterki, przestrzeni i stopniowo narastającego napięcia. Dziewczynka trafia na strych, poznaje jego zakamarki i oswaja początkowy lęk.

Historia została skonstruowana tak, aby prowadzić widza przez kolejne odkrycia i budować ciekawość, ale nie wyjaśniać wszystkiego od razu.

Prawdziwy strych, całkowicie zbudowany świat

Zdjęcia realizowaliśmy na strychu Ośrodka dla Niewidomych przy ul. Kasztanowej we Wrocławiu. Sama przestrzeń była autentyczna, ale jej filmowy charakter powstał dzięki rozbudowanej scenografii.

Sto procent widocznego w filmie wystroju zostało przygotowane z elementów scenografii przywiezionych z Teatru Polskiego. Dzięki temu istniejący strych mógł zostać przekształcony w osobny, spójny wizualnie świat, stworzony specjalnie na potrzeby opowieści.

REALIZACJA

Historia budowana przestrzenią, światłem i detalem

Scenografia jako część narracji

W filmie przestrzeń nie pełni wyłącznie funkcji tła. Przedmioty, faktury, zakamarki strychu i elementy scenografii stają się częścią historii i kolejnych odkryć bohaterki.

Scenografia pozwoliła nadać realnej lokacji własny charakter i zbudować świat, który nie musi być dokładnie osadzony w określonym czasie ani tłumaczony widzowi wprost.

Nastrój bez dosłowności

Ważnym elementem realizacji było utrzymanie równowagi pomiędzy dziecięcą ciekawością, niepokojem i stopniowym oswajaniem przestrzeni.

Zamiast dosłownie ilustrować tekst utworu, film tworzy własną opowieść i własny zestaw znaczeń. Muzyka i obraz funkcjonują razem, ale historia pozostaje czytelna również jako krótka forma filmowa.

Zakres realizacji